İHD İstanbul Şubesi Hapishane Komisyonu, 744. F Oturması eyleminde yaptığı açıklamayla hasta mahpus Burhan Adsız’ın serbest bırakılması çağrısında bulundu.
Komisyon açıklamasında, başta yaşam ve sağlık hakkı olmak üzere temel hakların korunmasının ve hak ihlallerinin giderilmesinin devletlerin temel sorumluluklarından biri olduğu vurgulandı. Ancak Türkiye hapishanelerinde hasta mahpusların, tedavi edilmesi ve korunması gereken hak sahibi bireyler olarak değil; yönetilmesi gereken dosyalar ve idari süreçlerin konusu olarak görüldüğü belirtildi.
Bu yaklaşımın, mahpusların tedavi ve bakım ihtiyaçlarını geri plana ittiği ve sağlık hakkına erişimi engellediği ifade edildi.
Açıklamanın devamında, Türkiye hapishanelerine ilişkin işkence, kötü muamele ve asgari yaşam koşullarının sağlanmadığına dair başvuruların ve tartışmaların sıkça gündeme geldiği belirtilerek şu ifadelere yer verildi:
“Bu tablo, ceza infaz sistemi ve hapsetme pratiklerine dair kaygı verici bir gerçekliği ortaya koymaktadır. Geçtiğimiz günlerde kamuoyuna yansıyan Manisa Akhisar T Tipi Hapishanesi’ndeki işkence görüntüleri de bu tablonun örneklerinden biridir. Hapishane Komisyonu olarak yıllardır vurguladığımız üzere; özgürlüğünden yoksun bırakılmış olmak, onurlu yaşam hakkı ve diğer temel haklardan da yoksun bırakılmayı meşru kılmaz.”
Açıklamada ayrıca, Van F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi’nde tutulan hasta mahpus Burhan Adsız’ın sağlık durumuna dikkat çekildi.
Yüzde 95 engelli raporu bulunan 46 yaşındaki Burhan Adsız’ın ileri derecede siroz hastası olduğu belirtilirken; hastalığına uygun beslenme ve bakım sağlanamadığı için sık sık mide kanaması geçirdiği, yaygın ödem ve ağrılarla mücadele ettiği aktarıldı. Tedavi ve bakım olanaklarına erişemediği hapishane koşullarında yaşamını sürdürmesinin mümkün görünmediği ifade edildi.
Açıklamada Adsız’ın ağabeyinin şu değerlendirmelerine yer verildi:
“Kardeşimin tutuklanmadan önce başlayan ve uygun tedavi ile bakım sayesinde kontrol altında tutulan kronik karaciğer hastalığı, hapishane koşullarında hızla ilerledi ve siroza dönüştü. Kardeşim tutuklandıktan sonra bir buçuk yıl boyunca tek kişilik odada, tecrit altında tutuldu.
Hastalığın yarattığı psikolojik yükün yanında sosyal izolasyon da sağlığını daha fazla kötüleştirdi.Siroz hastalığında beslenmenin düzenlenmesi, tuz ve protein alımının kontrol edilmesi ve hijyenik bir ortamda yaşamak tedavi açısından hayati önem taşıyor. Buna rağmen mahkeme ya da hastane sevklerinde uygun beslenme koşulları sağlanmıyor.Bu nedenle birçok kez mide kanaması geçirdi, hastalığı ilerledi ve defalarca şikâyette bulunmasına rağmen sonuç alınamadı.
Hastane raporunda en az üç ayda bir doktor kontrolüne götürülmesi gerektiği belirtilmesine rağmen yaklaşık dört aydır kontrole çıkarılmadı.
Son durumda ağrılarının arttığını, karın bölgesi başta olmak üzere vücudunda şişlikler oluştuğunu söyledi. Kendisine bakıldığında bu durum açık biçimde görülebiliyor.
Biz aile olarak kaygı içindeyiz. Kardeşim artık öz bakımını yapabilecek durumda değil. Bakıma muhtaç durumda. Temiz ve hijyen koşulları sağlanmış bir ortamda yaşaması gerekiyor. Ancak hapishane koşulları bir siroz hastası açısından uygun değil.
Talebimiz; hastalığı daha fazla ilerlemeden, hâlâ tedavi şansı varken serbest bırakılması ve tedavisine başlanmasıdır.”
